Qız evinin razılığını alandan sonra oğlan evi elçi gedir.

Yalandan otururlar stolun başında, oğlan tərəf deyir ki, sizdə bir gül var, bizdə bülbül. Bizim bülbül sizin gülə qonmaq istəyir. Qız evinin adamları da yalandan bir-birinin üzünə baxıb təəccüblənir, gözlərini elə bərəldirlər, guya bilmirdilər bu adamlar nə üçün gəlib. Hələ qız atasının ağırtaxtalı kişi baxışları var e, qaş-qabaqlı da durub, AzTV-nin kameraları ölür elə ağır təbiətli baxışlardan ötrü. Bir az fikrə gedib qayıdır ki, iki gün düşünək, sizə bir söz deyərik. Hər şey hazırdı e, arvadlar qabaqcadan düzüb-qoşub. Bəlkə də bülbül gülün dadına da baxıb. Amma adamlar bunu bilə-bilə bir-biri ilə elə rahat oynayırlar. İki gündən sonra yenə gəlirlər, guya bunlar da fikirləşib cavab verirlər ki, Allah xoşbəxt eləsin.
İndi təyin olunmuş deputatların camaat arasında şəkillərinə baxıram, eynən o elçilik səhnəsi gözümün qabağına gəlir. Hamı hər şeyi bilir, camaat da, təyin olunan da, təyin olunanın yanındakı əlində dəftər-qələm gəzdirən səydərəş adamlar da. Ancaq bu səhnəni necə inandırıcı oynaya bilirlər, məəttəl qalmışam. Elə bil hamının bir-biri ilə gözəgörünməz razılaşması var.
Kəramət Böyükçöl