Hz.

Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz hadîs-i şerifinde:
“Yeryüzünde dört kişi malik olmuştur. İkisi mü’min, ikisi kâfirdir. Mü’minler: Zülkarneyn ve Süleyman. Kâfirler ise Nemrut ve Buhtenassır’dır. Beşinci olarak ehl-i beytimden birisi gelecek ve dünyaya malik olacaktır.” (Mektûbat-ı Rabbanî 2/251)
malik: Bir şeyin mülkiyetini elinde bulunduran, herşeye sahip
İşte O, Mehdi Aleyhisselâm’dır. O’nun döneminde İslâm yeryüzüne tam mânâsıyla yerleşir. O, Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz’in sünnetiyle, şeriatiyle amel eder.
“Benden sonra halifeler olur. Halifelerden sonra emirler, emirlerden sonra zalim melikler gelir. Son olarak da ehl-i beytimden birisi çıkar.”
Öyle olunca bu hadîsler, O’nun geleceğini net olarak bizlere ispat ediyor.
Hz. Muhammed Mustafa (S.A.V) Efendimiz’in, O’nun çıkış sebebiyle ilgili vazettiği bundan başka birçok hadîs-i şerifler vardır:
“Başlangıçta Ben, ortasında Mehdi, sonunda da Hz. İsa’nın içlerinde bulunacağı bir ümmet asla helâk olmayacaktır.”
“Dünya hercü merc içinde kaldığında, fitneler zuhur edip yollar kesildiğinde, bazıları bazısına hücum ettiğinde, büyük küçüğüne merhamet etmeyip, büyüğe vakarlı davranmadığında, Allahû Tealâ onlardan adavetin kökünü kazıyarak dalâlet kalesini fethedecek ve evvelce benim ayakta tuttuğum gibi, ahir zamanda dîni ayakta tutacak, önceden zulümde olan dünyayı adaletle dolduracak olan birini (Mehdi’yi) gönderecektir.”
Ebu Said el-Hudri Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in şöyle buyurduğunu haber verdi:
“Bu ümmet bal arılarının arı beyine sığındıkları gibi bir gün Mehdi’ye sığınırlar. O Mehdi, zulüm ve adaletsizlikle dolan dünyayı tekrar adaletle doldurur. Hatta müslümanlar, İslâm’ı ilk devreleri gibi yaşarlar. Kan dökülmez; uyuyan rahatsız edilmez.”
Kutubî “Muhtasar Tezkiresinde” şöyle nakleder:
“İnsanlar her taraftan akın akın gelirler ve Mehdi’ye biat ederler. Biat Makamı İbrâhîm ile Rüknü Yemani arasında olur. Mehdi birinci biattan sonra ikinci biatı istemez.” (Tezkiretü’l Kutubî Syf-187)
Hz. Ayşe Validemiz, Peygamber Efendimiz (S.A.V)’in şöyle buyurduğunu ifade etti:
“O adam benim soyumdandır ki, sünnetim üzere mücâdele verir. Benim vahiy üzere mücâdele verdiğim gibi.” (İkdü’d-Dürer, Varak 56 el-Burhan)