Чорлаганда Яратган Эгам,

Омонатни олиб бораман.
Нима ёзган бўлса ҳам қалам,
Рози бўлиб, ўқиб бораман.
Ҳафа бўлманг боғим баҳорим,
Кўнглимга нур берган чироғим.
Меҳри қайнаб турган булоғим,
Сиздан узоқ кетиб бораман.
Тиз чўкканча тақдир пойига,
Қисмат кутиб турган жойига,
Шошилганча онам ёнига,
Қанот қоқиб, учиб бораман.
Нажот кутиб, ёлғиз зиёдан,
Безор бўлдим, кайфу сафодан,
Бу бевафо ёлғон дунёдан,
Маҳшар томон, кечиб бораман.
Тушларимда товланар мармар
Атрофимда ганжу, зебу-зар,
Ёқутми ё, сочилган гавҳар,
Билмай, маржон териб бораман.
Аъмолимни ўйлайман, ҳамон,
Ўнг томонми ёки чап томон?
Қандай ҳукм қилар, деб, Ҳоқон?
Гоҳ йиғлаб, гоҳ, кулиб бораман.