Bilasanmi man nima uchun yomg’irni yaxshi ko’raman, chunki yomg’ir yoqqanda mani ko’zimdagi yoshlarim bilinmidi, shu yomg’irlar orqali boshqalardan ko’zimdagi yoshimni, yuragimdagi dardimni, sanga bo’lgan sog’inchimni yashiraman!!!

Mana hanuzgacha sani eslayman!!
Esingdami birga o’tgan shirin damlarimiz, shirin orzularimiz, xayollarimiz!! Nahotki shularni hammasidan hech ikkilanmasdan vos kechding?
Nima shunchalik bag’ring toshmi!!!
Hozir kimga qalbimda kechayotgan o’ylarimni, azoblarimni aytishni ham bilmayman!!!
Hozir mani eslayotganmikan degan o’y ketmaydi hayoldan, hech bo’lmasa yomg’ir yog’ganda mani bir bor esla, yomg’ir tomchisini ko’rganda, oxirgi uchrashuvimizdagi ko’zimdagi ko’rgan bir tomchi achchiq yoshimni esla!!!
Tunu-kun ko’zlarim telefon ekranida, balki birbor eslab telefon yoki sms yozar deb!!! Lekin mani g’ururim qo’ymaydi sanga telefon qilishga, san esa mani eslamisanam!!! BU NAQADAR AZOBLI TUYG’U EKAN!!
Agar sevgi shunaqa azobli tuyg’u ekanligini bilganimda, balki bir umr sevmasdan, xissiz bo’lib yashardim!!!!