Мен ўзимни таништирай, дўст,

Мен кўксини керган Ўзбекман.

Тарих неча кун кўрган бўлса,

Ўша ёшга кирган Ўзбекман!

Хув ўтмишнинг олис жойида,

Сув симирган Энасойида...

Тўмариснинг мағрур пойида

Ал-қасос деб турган Ўзбекман!

Кўтаролмам юрт савдосини,

Кечиролмам бул хатосини...

Чўпон бўлиб, ёв подасини

Широқ каби қирган Ўзбекман!

Спитамен тўсган ерларга,

Ёв киролмай тўзган ерларга,

Юртин бермай Искандарларга,

Кулиб жонин берган Ўзбекман!

Эй сайёҳ, не йўллар юргансан,

Кел, иймонни мендан ўрган сан –

Билмадим, сен кимни кўргансан,

Буҳорийни кўрган Ўзбекман!

Замахшарнинг чекка элидан

Бир зот чиқди ирфон йўлидан –

Арабларга араб тилидан

Дақиқ сабоқ берган Ўзбекман!

Ал-Беруний кафтида уммон,

Олислардан таралган армон.

Уммонорти бормикан, дебон

Ўю хаёл сурган Ўзбекман!

Мағрур Жалолиддин борида

Замин йиғлар эди қаърида...

Темурбекнинг оқ тулпорида

Хитой қадар борган Ўзбекман!

Мир Алишер - қалам қўлида

Мағрур ўтди умр йўлида!

Қушлар билан қушлар тилида

Ажиб суҳбат қурган Ўзбекман!

Бобур каби тутинсам йироқ,

Юрагимни ўртаган фироқ.

Ҳинд элига тортиқ ўлароқ

Тожмаҳални қурган Ўзбекман!

Айтиб берсам ўткан кунларим,

Чўлпонларни ютган кунларим.

Қодирийси битган кунларим,

Оҳу фарёд урган Ўзбекман!

Ёт сойида оқмагум асло,

Ёт зуннорин тақмагум асло.

Ёт ризқига боқмагум асло,

Ўз ризқини терган Ўзбекман,

Буҳорийни кўрган Ўзбекман!!!

АБДУЛЛА ОРИПОВ,

Ўзбекистон Қаҳрамони, Халқ шоири

           МУАЗЗАМЛИК

                  ***

Улуғ дарё билан қўйсанг баробар,

Айтилмас, мана бу муаззам ариқ.

Баҳайбат фил турса ёнида агар,

Муаззам чумоли дейилмас, аниқ.

Муаззам шоирдир Фирдавсий ҳамон,

“Шоҳнома” оламда тенги йўқдир, бас.

Қанчалик чиройли бўлмасин дўкон,

Колизей сингари муаззам эмас.

Магар чиқиб қолса бирор ҳаваскор,

Муаззам даҳо, деб ёзар хабарчи.

Ёлғоннинг наҳотки жозибаси бор,

Чойхона паловга қўйилмас жарчи.

Ўзбек муҳтож эмас ўтрикка, аммо

Жаҳон минбарида ўқий олур дарс.

Киминг бор, деганда бировдан асло

Буюк инсонларни олмагаймиз қарз.

Хаёл суриш яхши болага ўхшаб,

Орзу ярашади кекса-ю ёшга.

Ўзини муаззам дейиш бошқа гап,

Муаззам бўлмоққа интилиш бошқа.

АҚШ. Хьюстон. 21.09.2015

              КОШКИ

           (Ёшларга)

                 ***

Сен ёшсан, эртанги кунингга боқай,

Дарё кеч, саҳро кез, довонлар ошки.

Қараб юрар эдим ортимга токай,

Сенинг камолингни кўрсайдим, кошки.

Афсус, равон эмас бу мубҳам йўллар,

Ҳар бир қадамингда шунчалар тошки.

Топтаб ташлангандир ўнг билан сўллар,

Сенинг камолингни кўрсайдим, кошки.

Истеъдод олдида паст тушар осмон,

Коинот ўз сирин айлагай фошки.

Юксак парвозингга келтиргум имон,

Сенинг камолингни кўрсайдим, кошки.

Олдда кутиб турар давраи сарвар,

Тафаккур то абад кўз билан қошки.

Зора шонинг чиқса боболар қадар,

Сенинг камолингни кўрсайдим, кошки.

Инсон дастидадир ғов ҳам,сийлов ҳам,

Аҳли диёнатга ул ўзи бошки.

Яратган қўлласин ҳар нафас, ҳар дам,

Сенинг камолингни кўрсайдим, кошки.

АҚШ. Хьюстон. 21.09.2015