...

ХОҲАРАТРО ЭҲТИЁТ КУН ТО ИН КИ БО У ЗИНО НАКУНАН!
ҚИССА
🌻Ҷавоне ба сафар боромад ва падарш ба ҷавон насиҳат кард писарам хоҳарато эҳтиёт кун. Ҷавон ҳайрон шуд зеро ба сафар танҳо худаш баромада буд, на бо хоҳараш. Ҷавон роҳи сафарро пеш гирифт ва аз сафар монда шуда, назди чоҳе барои дам гирифтан нишаст. Ҳамин ҳангом як зани бисёр зебое барои об гирифтан назди чоҳ омад. Ҷавон аз зебогии зан мафтун гашта, аз ҷой бархост ва он занро буса кард ва дар ҳамин ҳангом васияти падар ба ёдаш омаду дарҳол истиғфор хонд ва тавба кард. Ҳангоми бар гаштан аз сафар падараш ба ҷавон гуфт охир ман ба ту гуфта будам ки хоҳаратро эҳтиёт кун. Ҷавон ҳайрон шуд ва гуфт чи шуд падар?? Падараш гуфт вақте ту дар сафар буди ҷавоне, ки дар хонаамон обкашон шуда кор мекард, ҳангоми обро ба хона оварданаш хоҳарат хост то он зарфи обро аз дасти обкашон гирад ва ба хона дарорад, обкашон бошад хоҳаратро буса кард ва ман вақто ин манзараро дидам ба даҳшат афтодам. Писар гирист ва гуфт падар ман васиятатро фаромуш кардам ва ба нафсам дода шуда зани номаҳрамеро дар сафар бусидам, зеро мафтуни зебогиаш шуда будам. Падар гуфт писарам агар ту бо он зан аз ин ҳам зиёда амал мекардӣ, пас обкаш низ айнань аз ин ҳам зиёда бо хоҳарат амал мекард.