Свастика олицетворения фашизма и жесткого правления Гитлера?
Ошибаетесь.
Аревахач ( «Солнечный крест») также Кер хач (то есть «Кривой крест»), Хач патеразмин (арм. Խաչ պատերազմին, то есть «Крест войны»), в некоторых источниках также упоминается как Армянская свастика — один из традиционных армянских символов, своеобразный вид свастики. Самые ранние изображения свастики в Армении относятся к неолиту периода человеческой культурной эволюции (приблизительно 7000-5000 до н. э.). Главным значением аревахача является Солнце, а отсюда и свет, движение жизни, благополучия, радости, вечности и удачи.
Аревахач в Древней Армении наносился на оружие, предметы повседневного быта, одежду, знамена и гербы, использовался при оформлении церквей (языческий аревахач как и многие другие армянские традиции «влился» в христианство) и домов.
Очень часто аревахач встречается в каменной резьбе Армянского нагорья. Согласно некоторым исследователям, половина букв армянского алфавита являются модифицированной формой аревахача — армянской свастики.
Один из видов аревахача на стенах древнеармянского города Ани.
В период солнцепоклонничества в Армении этот знак был символом солнца, от которого и произошло одно из его названий — аревахач, букв. «солнечный крест». В армянском народном эпосе «Давид Сасунский» знак получил название Хач патеразмин, то есть «военный крест», «крест войны», будучи символом борьбы армян с захватчиками.
Кер хач, то есть кривой крест, олицетворяет вечное вращение как Земли, так и Солнца и космоса. Происхождение данного символа связывается с арийским периодом. Вращение кривого креста в правую сторону символизирует жизнь-смерть-жизнь, то есть бескончность, как и вращение а в левую сторону — смерть-жизнь-смерть.
Полководец племени хурритов (хай-арменов) со свастиками на груди, восстановленный по останкам. Лчашен, Армения (3 тыс. до н.э.).
Комментарии 118
Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հենց հայերենն է ցոսյց տալիս, թե շումերերեն բառը ինչպես կարդալ: Հայերեն բառերի 85-90 %-ի ծագումնաբանությունը անհայտ է, բայց այդ բառերի ծագումը կարող ենք հասկանալ շումերերենով: Օրինակ՝
«շոր» բառը շումերերն նշանակում է «կտրել»: Այստեղից էլ առաջանում է հայերեն «կտոր» բառը:
Նույն «շոր» բառից ծագում է նաև «կաթնաշոռ» բառը, այսինքն՝ կտրված կաթ:
Դիտարկենք շումերեն և հայերեն լեզուներում մարմնի տարբեր մասերի անվանումները.
«ձեռք» — շումերերն «մատն», «կոշ», «տիգ»
«բազուկ» բառը և շումերերնում, և հայերենում ունի նաև «ուժ» արտահայտող իմաստ:
«թև» — շումերերն «կուռ», «կոշ»
«մեջք»- շումերերն «բեջ» (գրաբար հայերենում նույն բառն է , պարզապես «դ»-ով):
Աքադերեն տրանսկրիպցիաներում շումերեր...ЕщёԲՈԼՈՐ ՄՈԼՈՐՎԱԾՆԵՐԻՆ ՇՈՒՄԵՐՆԵՐԻ ԼԵԶՎԻ ՀԱՅԵՐԵՆ ԼԻՆԵԼՈՒ ԱՌՈՒՄՈՎ ԿԱՍԿԱԾԻ ՏԱԿ ԴՆՈՂ ԱՆՁԱՑ ՆԵՐԿԱՅԱՑՆՈՒՄ ԵՄ ՄԵՐ ԺԱՄԱՆԱԿՆԵՐԻ ԽՐՈԽՏ ԳԻՏՆԱԿԱՆ ՇՈՒՄԵՐԱԳԵՏ ԱՐՄԵՆ ԴԱՎԹՅԱՆԻ ՀՈԴՎԱԾԸ ՇՈՒՄԵՐԵՐԵՆ ՀԱՅԵՐԵՆ ԲԱՌԵՐԻ ՆՈՒՅՆՈՒԹՅԱՆ ՇՈՒՐՋ ԿԱՐԴԱՑԵՔ ԻՄԱՑԵՔ․․․Շումերերն լեզվի հայկական գաղտնիքներ. շումերերն, թե՞ հայերեն
Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ հենց հայերենն է ցոսյց տալիս, թե շումերերեն բառը ինչպես կարդալ: Հայերեն բառերի 85-90 %-ի ծագումնաբանությունը անհայտ է, բայց այդ բառերի ծագումը կարող ենք հասկանալ շումերերենով: Օրինակ՝
«շոր» բառը շումերերն նշանակում է «կտրել»: Այստեղից էլ առաջանում է հայերեն «կտոր» բառը:
Նույն «շոր» բառից ծագում է նաև «կաթնաշոռ» բառը, այսինքն՝ կտրված կաթ:
Դիտարկենք շումերեն և հայերեն լեզուներում մարմնի տարբեր մասերի անվանումները.
«ձեռք» — շումերերն «մատն», «կոշ», «տիգ»
«բազուկ» բառը և շումերերնում, և հայերենում ունի նաև «ուժ» արտահայտող իմաստ:
«թև» — շումերերն «կուռ», «կոշ»
«մեջք»- շումերերն «բեջ» (գրաբար հայերենում նույն բառն է , պարզապես «դ»-ով):
Աքադերեն տրանսկրիպցիաներում շումերերեն «ջ»-ն գրվում է «դ»-ով: Սա կա նաև հայերենում:
«շալակ»- շումեր. «շելեկ»
«վիզ»- շումերերն «շլինգ», «ուլն»
«Ուլն» բառից առաջացել է հայերեն «ուլունք» բառը (վզնոց)
Կա նաև «կուլ տալ» արտահայտությունը, որը կապ ունի վզի հետ:
Շումերերնում «արմ» անվանում են թևի ծալվելու հատվածին (հայ.՝ «արմունկ» բառն է)
«դեմք»- շումեր. «նմուշ»
«ոտքի տակ» (ներբան)- շումեր. «կին», «կնի»:
Կնիքը ինչպես գիտենք, իրենից ներկայացնում է հետք:
Շումերերն «կնիք» անվանում էին փայտե գլանակին, որի վրա փորագրված էր: Երբ այն գլորում էին թաց կավի վրա, այն հետք էր թողնում (վերջին «ք»-ն հայերենի հոգնակի թիվն է): Այսինքն «կնի» բառը ծագել է ոտքի տակի հետքից:
«ոտքի կոճ»- շումեր- «կոռ», «վեգ»
«ծունկ»- շումեր. «ծուն», «ծունգ»
«ուս»- շումեր. «կռնակ»
«հետույք»- շումեր. «ոռ» : Շումերենում «ոռ» առարկաների դեպքում նշանակում է հատակ, կենդանիների դեպքում՝ հետույք: Ի դեպ, այդ բառը մարդկանց համար չի օգտագործվել:
«թոք»- շումեր. սակատ (հայերենում «սակատ» անվանում են կողքային մասի ներքին օրգաններին)
«ստուգ»- շումեր. «կերակրափող»: Բառը ծագում է «անցք» բառից: «ստուգն» շումերերնում նշանակում է կիրճ, խորխորատ, մեզ մոտ ստացել է «կերակրափող» իմաստը:
«ազատ» — շումեր. նշանակում է «գլուխ»:: Այս բառից հայերենում ծագում են բոլոր իշխանություն (գլուխ) արտահայտող բառերը: »ազատ» բառը կա շատ ժողովուրդների մոտ: Հարց է ծագում. ո՞վ է ումից վերցրել: բանն այն է , որ այդ բառը միայն հայերենում է պահպանվել սկզբնական՝ «գլուխ» իմաստով (հենց շումերերենով էլ բացատրվում է հետևյալ տողերի իմաստը. «երբ դու որսի գնաս ազատն ի վեր դեպի Մասիս…» , այսինքն՝ «գագաթն ի վեր՝ դեպի Մասիս):
«ազատ» անվանում են նայև զոխավոր բույսերին: Օրինակ՝ «գլուխ սոխ»:
«որովայն»- շումերերն «որով», «պարկ»
«արյուն»- շում. «արուն», «արին» (լինելով սեմական լեզու՝ աքադերենը աղավաղում է ձայնավորները, հոլովվում են բաղաձայնները)
Երկու տարբեր ազգերի միջև չի լինում այնպես, որ մարմնի մասերի անվանումները՝ մատներից մինչև կռնակ համընկնեն:
Հիմա դիտարկենք մի քանի այլ բառեր.
այգի, բոստան — շումեր. «կան»: Հայտնի է, որ խաղողի նոր տնկված այգին 4 տարի բերք չի տալիս: Մինչ բերք տալը խաղողի շիվերի արանքում մշակում են այլ մշակաբույսեր: 4-րդ տարին կոչում են «կան», այսինքն, երբ այն և այգի է, և բոստան:
«կան» բառին գումարվում է «չի» և ստացվում՝ «կանաչի»:
բուսականություն- շումերերեն «կանաչի»
«սև»- շում. «սեա»
կարմիր- շումեր. «սոս»: Աճառյանի բառարանում բերվում է նախադասություն, որում թվարկված են բոլոր գույները, բացի կարմիրից.. կարմիրի փոխարեն գրված է «սոս»):
Հայ Աստվածը ունի 36 անուն, բայց ամենահինը գրվում է «ԷՆԿԻ»: «էն» նշանակում է տեր, «կի»՝ երկինք: Առասպելը ցույց է տալիս, որ այն կապված է ջրի, ծովի հետ:
«կե» սեպանշանը ունի ևս մեկ իմաստ, նշանակում է «կենդանի»: Այսինքն հայ Աստծո անունը թարգմանվում է «տեր կենդանի»
հավատ- շում. «ներալ»: Հայերենում կա նախադասություն, որտեղ նշվում է. «նրանք ներալում են, որ օգնական ուժեր կգան..»
խուսափել , փախչել- շում. «կառնոյ»: Կա հայերեն նախադասություն. «նա զվարթությամբ մտնում էր կռվի դաշտ, և չէր կառնոյ մահվան»:
«Նեռ» (անտիքրիստ) բառը բառարաններում մեկնվում է Ներոն կայսեր անունից:
իսկ շումերերնում «նեռ» նշանակում է հակառակորդ: Սեմական «սատանա» բառը նույնպես նշանակում է հակառակորդ:
- Արմեն Դավթյան
Շումերերենը ցույց է տալիս մի օրինաչափություն, որ հայերենում «ն»-ն կարող է ընկնել: Օրինակ՝
նայել- հայել
շնող- շող
Եթե հայերենում «նեռ» բառի «ն»-ն հանենք, կստացվի «հեռ»- որը նշանակում է հակամարտություն, թշնամիներ: Այսինքն՝ հայերեն «հեռ» և շումերերն «նեռ» բառը նույն բառն է, որին հետագայում տրվել է կրոնական իմաստ:
կարգ, համար- շում. «նամ»: Սրանից է ծագել նաև անգլերեն «նամբեր» բառը: Հայերենում գոյություն ունի «համբեր» բառ, որը նույնպես նշանակում է կարգ:
«հավասար»- շումեր. «սար» («հավու»-ն քերականական մասնիկ է):
մարտ, կռիվ- շումեր. «մա»:
Ի դեպ, «կռիվ» բառը շումերերնում նույնն է, ինչ հայերենում՝ «կռիվ»:
հավ- շում. «հու» («ու»-ն պետք է կարդալ «աու»: այսինքն՝ «հաու»)
ձուկ- շում. «վիշ» (անգլերեն »ֆիշ» բառը ծագել է այստեղից):
«վիշավ» շումերերնում նշանակում է ծով, եթե մինչ այդ դրված է ձուկ նշանը՝ ծովի ձուկ: Հայերենում «վիշավ» նշանակում է կետ, ձուկ
- Արմեն Դավթյան
• Ակնա բարբառ
• Ամասիայի բարբառ
• Առտիայի բարբառ
• Արաբկիրի բարբառ
• Արամոյի բարբառ
• Արարատյան բարբառ
• Արդվինի բարբառ
• Արեշ- Հավարիքի բարբառ
• Բեյլանի բարբառ
• Բուրդուրի բարբառ
• Գորիսի բարբառ
• Դզմարի բարբառ
• Դիադինի բարբառ
• Եդեսիայի բարբառ
• Եվդոկիայի բարբառ
• Երզնկայի բարբառ
• Զեյթունի բարբառ
• Զմյուռնիայի բարբառ
• Թավրիզ-Մոզդոկի բարբառ
• Թբիլիսիի բարբառ
• Լոռվա բարբառ
• Խարբերդի բարբառ
• Խոտորջուրի բարբառ
• Կարնո բարբառ
• Կարճևանի բարբառ
• Կեսարիայի բարբառ
• Կիլիկիայի բարբառ
• Կոզենի բարբառ
• Հադրութի բարբառ
• Համշենի բարբառ
• Հաճընի բարբառ
• Ղարաբաղի բարբառ
• Ղարադաղի բարբառ
• Մալաթիայի բարբառ
• Մարաղայի բարբառ
• Մարաշի բարբառ
•Մոկաց բարբառ ...ЕщёՀայերենի բարբառներ. •Արարատյան բարբառ •Արցախի բարբառ •Այնճարի բարբառ •Ագուլիսի բարբառ
• Ակնա բարբառ
• Ամասիայի բարբառ
• Առտիայի բարբառ
• Արաբկիրի բարբառ
• Արամոյի բարբառ
• Արարատյան բարբառ
• Արդվինի բարբառ
• Արեշ- Հավարիքի բարբառ
• Բեյլանի բարբառ
• Բուրդուրի բարբառ
• Գորիսի բարբառ
• Դզմարի բարբառ
• Դիադինի բարբառ
• Եդեսիայի բարբառ
• Եվդոկիայի բարբառ
• Երզնկայի բարբառ
• Զեյթունի բարբառ
• Զմյուռնիայի բարբառ
• Թավրիզ-Մոզդոկի բարբառ
• Թբիլիսիի բարբառ
• Լոռվա բարբառ
• Խարբերդի բարբառ
• Խոտորջուրի բարբառ
• Կարնո բարբառ
• Կարճևանի բարբառ
• Կեսարիայի բարբառ
• Կիլիկիայի բարբառ
• Կոզենի բարբառ
• Հադրութի բարբառ
• Համշենի բարբառ
• Հաճընի բարբառ
• Ղարաբաղի բարբառ
• Ղարադաղի բարբառ
• Մալաթիայի բարբառ
• Մարաղայի բարբառ
• Մարաշի բարբառ
•Մոկաց բարբառ • Մեղրու բարբառ• Մշո բարբառ
• Նիկոմեդիայի բարբառ
• Նոր Նախիջևանի բարբառ
• Նոր Ջուղայի բարբառ
• Շամախիի բարբառ
• Շապին - Գարահիսարի բարբառ
• Շատախի բարբառ
• Ոզմի բարբառ
• Կ. Պոլսի բարբառ (ընկած է գրական արևմտահայերենի հիմքում) •Ջավախքի բարբառ
• Ռոդոսթոյի բարբառ
• Սասունի բարբառ
• Սեբաստիայի բարբառ
• Սիրիայի բարբառ
• Սվեդիայի բարբառ
• Վանի բարբառ
• Տիգրանակերտի բարբառ
• Տրապիզոնի բարբառ
• Ուրմիայի (Խոյի) բարբառ
• Քաբուսիեի բարբառ
• Քեյվան- Շաղախի բարբառ
• Քեսաբի բարբառ
• Օրդուի բարբառ ու սա դեռ ամենը չէ․․․
Նիստակենտրոնացված,
Ծավալակենտրոնացված,
Հեքսագոնալ։
Մատերիայի օրենքը բխում է նյութի այս երեք վիճակներից, որը կառավարվում է Արէվախաչով...